วันเสาร์ ที่ 29 พ.ย.2008
V-Star Class 5/9 เมืองพลพิิทยาคม!!!
สถานสงเคราะห์บ้านแคนทอง
อ.เมือง
จ.ขอนแก่น
สุดยอด!
ไม่เคยไปอะไรแบบนี้มาก่อนเลยไปรถ สอง คนอ่ะ คันแรกขนของที่จะบรจาค
คันที่สองก้อนั่งกันไป 17 คนมั้ง ถ้านับไม่ผิดทั้งที่เปน V-star และก้อที่มาช่วย
เพื่อนในห้องทั้งนั้นแระ ของที่เอาไปก้อมีพวกนม พวกขนม แล้วก้อของเล่นเล็กๆน้อยๆ
ของพวกขนม นม ก้อแบ่งๆมาจากที่ โรงเรียนเราใส่บาตรกันตอนเช้าวันพฤหัสอ่ะแระ
ไปบริจาคครั้งนี้ก้อถือว่า ทุกคนในโรงเรียนได้บุญเพราะของที่
เอาไปก้อเปนของที่ทุกคนเอามาใส่บาตรอ่ะแระนะ
ตอนไปอ่ะระหว่างทางมีอุบัติเหตุด้วยน่ากลัว อ.เมย์ ที่ไปด้วย
รีบลงไปช่วยเลย น่ากลัวสุดๆ ไม่น่ารอด แต่ไม่เข้าใจ
ทำไมพวกเราต้องลงไปยืนจ้องอะไรที่มันสยดสยองด้วยเนี่ยะ มันเป็นภาพติดตาอ่ะ
มาถึงพี่วิทยาการเค้าก้อแนะนำการดูแลเด็ก ๆ อ่ะ เค้าก้อจะให้เราเยี่ยมแค่สองบ้าน
คือ บ้านเด็กเล็ก กับ บ้านเด็กโต ส่วนบ้านเด็กอ่อน น้องๆเค้าเป็นแบบท้องเสียอ่ะ
เลยไม่ได้เข้าไปเยี่ยม ตอนแรกพี่เค้าจะให้เราแบ่งเป็นสองกลุ่มไปเยี่ยม
แต่มานคงรักกันมาก ไม่อยากแยกกันไรงี้ เลยไปพร้อมกันทั้งหมดแระ
เดินเข้าบ้านหลังแรก บ้านเด็กเล็ก ทำไรไม่ถูก ไม่เคยเล่นกะเด็ก เหอๆ งงเลย
อ.เมย์ พยายามสร้างบรรยากาศอ่านะ ก้อ ผ่านไปเริ่มอุ้ม เริ่ม เล่นด้วย ก้อ โอ
น่ารักดีอ่ะ ช่วงหลังก้อเอา กีต้าร์มาดีดร้องเพลง ให้น้องๆฟัง น่าร๊ากซ์ มาก
เต้นเก่งสุดๆ จะมีเด็กคนนึงชื่อ ณัฐพงษ์ (ยังจำชื่อได้จนทุกวันนี้) เพื่อนสอนท่าอะไรไป
ทำได้หมด น่ารักมาก ๆ น้องคนนึงเต้นดุ้กดิ๊กอยู่หลังๆ แต่หน้าตาน้องไร้อารมณ์มาก
ตลก! น้องๆบ้านนี้อายุ 3-5 ขวบเองอ่ะ
มาบ้านหลังที่สองชื่อ “บ้านพวงเพชร” สุดยอด!!!! บ้านนี้เดินเข้าไป ตอนแรกตกลงกัน
จะเดินเรียงแถวข้างหน้าแนะนำตัว กันทีละคน แล้วพาน้องร้องเพลง แต่พอเข้าไปไม่ได้
ทำซักอย่าง เดินไปก้าวแระ น้องวิ่งกรูกันเข้ามาเลย “อุ้มหน่อย กอดหน่อย”
แล้วแหงนหน้ามองเราอะ่ ชูมือขึ้นมาข้างหน้าจะให้เราอุ้ม แล้วพออุ้มแล้วไม่ปล่อยเลย
ไม่ยอมลงเลย แถมมีแบบ “พี่กูออกไป อย่ามายุ่ง ” อะไรวะ? เด็กที่นี้เอาคำว่า “กูมึง”
มาจากไหน น้องห้องนี้ อายุ 5-6 ขวบเริ่มรู้เรื่องแล้ว พูดได้แล้ว มีความรู้สึกลึกซึ้ง
แล้วอย่าง ชอบ เกลียด น้อยใจ หวง อะไรแบบนี้ พอเราเล่นกะเด็กอีกคน เค้าก้อ
ไม่พอใจ โกด เรา เลย ไรเงี่ยะ แต่จำได้ดี คงเป็น น้องกิ่งแก้ว ละมั้ง พออุ้มแล้ว อยากออกไป
ข้างนอกอย่างเดียวเลย แถมรู้อีกว่าต้องปลดล็อกตรงไหน พอจะว่างลง
คุณน้องก้อจะร้องไห้ซะงั้น เออ เอาเข้าไป ถ้าทำเด็กร้องไห้
อยู่คนเดียวในห้องนั้น คงไม่แปลกประหลาดหรอกชิมิ แต่ก้อ ..นะ
เหอๆ สงสารอ่ะ TT^TT
จิงๆบ้านนี้เค้าห้ามถ่ายรูปนะ
แต่ป้ายห้ามมันเล็กไปถ่ายไปซะเยอะ มาเห็นตอนหลัง อิๆ
จบแระ ….
. 
PS. เด๋วจะกลับไปดูณัฐพงษณ์กะกิ่งแก้ว
และน้องคนอื่นๆ(จำชื่อได้แค่สองคน เหอๆ )ถ้ามีโอกาส
